"ان الله جعل الذکر جلائ القلوب تسمع به بعد الوقره و تبصربه بعد العشوه وتنقاد به المعائده" نهج البلاغه – خطبه 220

ترجمه : خداوند یاد خود را صیقل دل ها قرار داده است دل ها بدین وسیله پس از کری شنوا و پس از نابینایی بینا و پس از سرکشی و عناد رام می گردند

توضیح : ذکر مانند آتشی است که لحظاتی دل انسان را یکسره پاک میکند (بستگی به دوام آن دارد) و آغاز سفر به سوی خداست مولانا:

                        "للنفوس طبایع سوئ والحکمه تنها عنها "

ترجمه:برای انسان خصلتهای بدی است وحکمت دور میکندآنهارا

(توضیح:بسیاری از حکمت ها در همین احادیث نهفته است )   

سال ها این من ودل ساکن کو یی بودیم

چه ثانیه و ساعتها و روز هایی را با نوار افسانه استاد گذراندیم به یاد روزهای خوش پشت کنکور

        و برای تمام آنهایی که کنکور های زندگی گه گاه غمی خوش را بر دلشان مینشاند

                             زشور عاشقی غم از دل خیزد   شراب معرفت به جانت ریزد